Śladem dawnej historii...

W Europie ostatnimi laty bywam mało. Sporo zaniedbuję podróżniczo Stary kontynent. Nie raz mam z tego powodu lekkie wyrzuty sumienia. Staram się im nie dostarczyć zbytnio pożywki, choć śladowo gdzieś wyskakując, będąc nawet na chwilę w Europie. Nie dawno miałem okazję wpaść na kilka dni na Litwę. Do kraju nam bliskiego, nie tylko geograficznie. Takiego, którego wielkie osobowości, również i my, wspólnie z Litwą, uznajemy za bohaterów narodowych. Skorzystałem z taniej oferty lotów, by wreszcie móc się naocznie przekonać o, dosyć wyraźnym i doniosłym głosem wychwalanych, walorach estetycznych i historycznych Wilna i nie tylko...

Przez te kilka dni na litewskiej ziemi odwiedziłem wiele miejsc w samej stolicy Litwy, jak i w jej najblizszym sąsiedztwie :

➡️ wpadłem z wizytą do Kowna (Kaunas), drugiego największego miasta kraju, uroczo położonego nad zbiegającymi się tutaj rzekami Niemnem i Neris. Miasto to zachwyca swoją gotycką zabudową, na czele z ruinami zamku krzyżackiego, piękną bazyliką archidiecezjalną, czy też słynnym Domem Perkuna. Jakże z odmiennej strony prezentuje się z kolei modernistyczna część Kowna, jego architektura optymistyczna (lata 1919-39), objęta jako jeden z pięciu litewskich obiektów patronatem UNESCO. Kowno bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło.

➡️ nieco więcej spodziewałem się po słynnym zamku na wodzie, czyli Trokach. Najstarszym elementem zamku jest, jedynie jego spisana w dawnych księgach, historia. Reszta zionie nowością, wyzutą z pradawnych czasów. Odbudowany z ruiny, pozbawiony jest tego sznytu owych czasów. Nie czuć w jego murach wielkiej historii dawnych czasów. Nadrabia rzecz jasna swoim niesamowitym usytuowaniem na wysepce na jeziorze Galve. Ciekawym z kolei doznaniem od strony etnograficznej było czerpanie wiedzy o społeczności karaimskiej, wyznawców judaizmu pochodzenia tureckiego, którzy osiadli tutaj jeszcze za czasów księcia Witolda,

➡️no i perełka wyjazdu, Stare Miasto w Wilnie (na liście UNESCO), ze swoimi głównymi głównie gotyckimi, choć nie tylko, zabytkami – kościołem Św. Anny, klasycystyczną bazyliką archikatedralną, recytowaną w słynnej mickiewiczowskiej Inwokacji Ostrą Bramą, jednym z najpiękniejszych barokowych kościołów na świecie. - kościele Św. Piotra i Pawła, słynnymi wileńskimi cmentarzami, dumnie z góry spoglądającej na miasto Baszcie Giedymina, artystyczną dzielnicą Zarzecze, kameralnymi uliczkami (choćby słynna ulica zaułek literatów). Wilno zachwyca na każdym kroku, co rusz pozwalając odnaleźć ślady polskości, naszej wspólnej historii na tych ziemiach. Pozwala kroczyć śladem wielkich wieszczów, pisarzy, dawnych królów Rzeczpospolitej, wielkich możnowładców. Nie ukrywam, że bardzo przypadło mi do gustu...

Sama Litwa zrobiła na mnie dosyć spore wrażenie. Miast zaściankowego kraju, trafiłem do miejsca cywilizacyjnie wielce rozwiniętego, z doskonałym transportem, czystością wręcz aptekarsko zionąca z ulic, zadbanymi centrami miast, smaczną kuchnią. Na dzień dzisiejszy śmiem wręcz twierdzić, że nie była to moja ostatnia wizyta w tym kraju...

Zdjęcia (116)

Komentarze (0)